Tab. II. §. 2, Referat igitur tabula plaiuim, in quo Plane- 



8* ta moueatur, \bi pundum S iit centrum Solis, axis ve- 

 ro S Y ad principium arietis dirigatur. Planeta autem 

 elapfo tempore t, quod in diebus cxprimi affumo, per- 

 venerit in P, vnde ad axem dcmiffo perpendiculo P Q 

 vocentur binae coordinatae SQ— x et QP—j; ipfa 

 autem diftantia Pianetae a Sole fit S P^-y, ita vt 

 vv — xx-\-jy. His pofitis couftat principia motus fe- 

 quentes dare binas aequationcs ; 



d d x , _£_ j^ d d y y^ 



A d t' ■ v-^ A a T* v^' ' 



vbi elementum d r fumitur conftans, et littera A deno- 

 tat certam quantitatem conftantem, quam ex motu Ter- 

 rae mox definiemus. Hic autem integrationi harum for- 

 mularum non immoror, quam tum demum feliciori fuccef- 

 fu fum fufcepturus , ciim has aequationts ad vfum com- 

 modiorem transformauero, vbi totum negotium multo fa- 

 ciliua fuccedett 



4»... 



f. 3. Quoniam hic ambae coordinatae x et y , 

 quarum valores ad quoduis tempus affignari oportet, ma- 

 ximis variationibus funt obnoxiae, dum per totam Plane- 

 tae orbitam modo fieri poffunt pofitiuae modo negatiuae, 

 eas ante omnia ad alium axem transferri conueniet, vbi 

 multo minores variationes fint fubiturae. Hunc in finem 

 ftatim motum medium eiusdem Planetae in calculum in- 

 troduco, quo fcilicet fingulae rcuolutiones motu aequabili 

 circa folem in circulo peragantur. Ducatur igitur redla 

 S M ad locum medium, quem Planeta eodem tempore eft 

 occupaturus; quippe qui locus ex tabulis mediorum motu- 

 um facillime innotefcit. Vocemus igitur cius longitudi- 

 , nefliy 



