(10) 



HIc ergo erit p iz: fin. (^ tt q ~ cof. Cj), hincque dlfre- 

 rentiando (\bi quidem elementum ^ Cp conftans alTumamus) 

 prodibit 



ap — a (J) cof. Cj) et 9 y zz: — 9 (p fm. Cf) 

 porroque 



ddpzrz — 9 Cf)* fin. Cj) et ddqz=. — 9 Cj)» cof. Cp 



vnde formulae, quae in cxpreflionem ipfius dW ingrediuntur, 

 fequentes valores fortientur : 



I. pd q — qdp ~ — DCp, 

 W.pddq — qddpzzzo^ 

 III. dpBdq — dqddp = — ^Cj)», 



ex quibus valoribus ergo conduditur formuk difFercntialis 

 quaefita 



§. i6. Quod haec formula prodiit negatiua, negotium 

 nullo modo turbat , ac tuto ftatuere poterimus 



b W =: V d (p -{- if^^ 



fumto fcilicet elemento c)(p conftante; tum autem pariter, mu- 

 tatis fignis , erit 



/a W fin. Cj) nr ^l^ — v cof Cp et 



fdW cof. Cb — i2L£^ -f- V fin. Cp. 



Tum vero etiam euidens eft ipfam formuram DW euanefcerc, 

 tam cafu v — fin. Cj) quam cafii v m co-f. Cp. 



§. 17. Quodfi ergo formula dW exprimat elementum 

 cuiuspiam lineae curuae d s^ vt fit 3 i — ^ 3 Cj) -f- -^^A quaecun- 



que funcflio algebraica fuerit v , femper curua nlgebraica exhi- 

 beri poterit. Conrtitutis enim coordinatis orthogonalibus x et >', 



Vi 



