tem, fed charac^erem fiindionis denotat. Hinc ergo, qiioties « 

 fiierit uumenis integer pofitiiius , erit 



A : « = I. 2. 3. 4. ;/ ,• 



ex quo intelligitur, pro terminis fequentibus fore 



A : (« -H 1) =1 (« -t- i) A : « ; 



A : (« -t- i) zz: (« -+- I ) (ji -h 2) A : n ,• 



A : (« -K 3) ~ {n H- i) (ji H- 2) (« -t- 3) A : «. 



Et quoniam in hac continua nouorum facflorum accefllone ipfii 

 feriei natura contineri eil ccnfenda , hae potkriores formulae 

 etiam vcritati debent efle confentaneae , quicunque valores in- 

 dici n tribuantur. Ita cum A : l defignet terminum indici i 

 refpondentem , quem per quadraturam circuli exprimi notum 

 cft, ex eo fequentes ita aflignari poterunt : 



A : I -+- 1 = i A : I; A : 2^ r 1 . 1 . A : 2 ; A : 35 =: 5 . i . I . A : I ,• etc. 



Hocque modo res fe habebit, quicunque alius numerus pro « 

 accipiatur , quamuis fortafle valorem A : n nuUo modo per 

 menfuras cognitas exprimere liceat. 



§. 4. Conftituto igitur fundamento , cui tota natura 

 harum ferierum innititur , aliud principium ftabilire necefle 

 eft, in hoc confiftens, quod huiusmodi feries in infinitum con- 

 tinuatae tandem cum progreflione geometrica confundantur ; 

 propterea quod noui facftores vlterius accedentes tanquam in- 

 ter fe aequales fpedari poffunt. Ita fi / denotet numerum in- 

 finitum, ficque A : /' terminum ab initio infinite remotum de- 

 lignet, termini eum fequentes ita exhiberi poterunt: 



A : (i -H I ) — (i -I- I ) A : /' zz: /■ A : / ,• 



A : (i -f- 2) — (i -f- i) (/' -f- 2) A : / — f i A : i ; 



A : (i -+- 3) — (i -f- i) (i -+- 2) (i -f- 3) A : i — i^ A : i ; 



ficGue 



