§. 24. Noua autem reducftio obtiiiebitur, fl ftatuamus 

 ^maa et ^~2^ — 2a, maneiitibus a - 2 a — ^ et n ~ ^a; 

 tum igitur erit 



P — /i ^ et (1=: ~ r^,. 



Hinc vero colli^itur redudio odnua 



VIII. / -, : / — — , — cot. 



J (i — X' '^)3^ ^ (i — x^ ") ^-^ 4 a 



V. '2a^ ^aa ^ 



§. 25. Hic aufcm probe notandum efl, quaternas po- 

 fleriores redudiones cx qnatuor prioribus oriri, fi in irtis Jo- 

 co a fcribatur ^, at 2 a loco v, ita vt quatuor polkriores re- 

 dudiones iam in prioribus contineantur; quamobrem fiue qua- 

 tuor priores, fiue porteriores, penitus omittere licebit, ita vt no- 

 bis tantum quatuor relinquantur , intcr quas porro, quoniam 

 tertia non discrepat a prima, tantum tres fupererunt huiusmo- 

 di reduc1:iones, quae quidem ex problemate tertio funt natae. 



Euolutio formulae integralis §. 12. allatae: 



r dx (x^ — x'') (i — .v'-^-^) fab Jt- = o1 _ 7 fin. ^ 

 J WT i—x' L^d xz:ij~ / ^-^ ' 



V 



§. 26. Ifla exprefno iam congruit cum forma noftra 

 generali, neque idcirco vlteriori transformatione indiget. Hic 

 quidem duo cafiis eircnt dillinguendi, prouti fuerit vel ^>a, 

 vel << a ; verum hac etiam dillindione carere pofTumus , 

 propterea quod binae litterae a et $ intcr fe funt permutabi- 

 les : iis enim permutatis figna vtrinque inuertuntur. Hanc ob 

 cauITam, quoscunque valores habuerint ambae litterae a et ^ , 

 minorem rempcr littera ^, maiorem vero littera a dcfignare li- 

 cebitj vnde aequatio noftra ita repraefentabitur; 



y 



