(177) 



citur, quae redudlio, tam ob maiorem exprefHonis inde reful- 

 tantis fmipJicitatem quam ob vfum, quem nobis in fequentibus 

 praeftare poterit, heic explicari meretur. Cum igitur ex ele« 

 mentis calculi integralis nouerimus effe: 



ponatur t — '"■^"'•" , atque ob i? — cof. co -|- •/ — ifin. co, 



(V. Praec. diff. §. 4-<J. et §. 25. Suppl.) ideoque /— ifin. (J 

 ~ <y — cof. 03 , erit; 



' ^ I — V cof. w ' 



^ ' ^ (I— t;co/. w)» ' 



_ _i f j I — 2 *" co/. (0 4- 'u x' 



quibus fubftitutis habebimus 



A tang. ^^-f'"-'^ . — — /— i.//(i — s^y cof. 03 -f-w) , 



Tnde porro concluditur fore 



Q/-i=-^Atang. ^^'"•" — ^ / 1/(1 — 2 'ycof.w-+-a"y), 



cui fi valor ipfius P addatur , totum integralc ita prodit ex« 

 prefTum : 



P H- Q /_ I - ^iilLii A tan ff. -^i^i^^ — =-£^ / / (i - 2 V cof. w -4- -y -:;). 



^' 71 ° i — v coj.t.0 n ' ^ ' 



§. 4. His praemiflis ad numeratorem illum F fradio- 

 nis partialis reuertamur, et quo, quae dicenda habemus, quan- 

 tum fieri poteft in compendium redigantur , ponatur F~dp 

 -i-dq Y — I, ita vt fit: 



V=f-- 

 ■^ I 



dp 



2 V COt. OJ -+- V V ' 



Qzn/ ll , 



^ -^ I 2 V COJ . Ul ~+- V V ' 



hisque nouis litteris p ct q introdudis folutio prima noflri auc- 

 Noua A^a Acad. Imp. Sc. T. VII, Z toris 



