nz 



= (206) 



follicite elTem perfcrutfltus, incidi in \iam fatis planam , quae 

 iiie ad hanc veritatem perduxit, et quae fimul mihi ficilem me- 

 thodum aperuit omnium virium momenta refpcctu axis cuius- 

 cunque determinandi. 



Theorema. 



'^^^- ni. §. I. Ouaccimquc fis fi/erit prcpojita ^ ea fewpcr in tres 



• alias rcfolui potcjf quarnm dircctiones cadant in plana f a g^ g' « N 

 haf^ quac fcilicct plana per tcrnos axcs af^ ag^ ah^ inter fe 

 norma/es detcrminantiir. 



Demonftratio. 



§. 2. Tn quacunque diredione vis propofita ngat , ea 

 producatur, doncc phmum fag ahcnbi in O traiiciat, in quo 

 ergo pundo vis O Z appHcata concipi potclt. Haec igitur \is 

 OZ refokii poterit in duas, quarum vna cadat in ipfum pla- 

 num fag^ altera vero, quae fit O />, ad hoc plannm fit per- 

 pendicuLaris. Hoc modo iam nadi fumus vnam \im , cuius 

 diredio in pLinum /a^ cadit,- quare ortendendum eft, quomodo 

 altera vis 0/>, quae fit p, in duas nouas refohii pofht , qua- 

 rum diredioncs cadant in phm f a h et g a h. 



§. 3. Ad hoc praeftandum concipiatur in ipfo puncfio 

 a fecundum direcflioncm a h applicata vis illi p aequah's et pa- 

 rallela , quae quia tranfit per ipfum punclum a nulhim gignit 

 momentum refpedu vlhus axis per pundum a dudi, ideoque 

 in computo nioirentorum pcrinde cft, fiue haec noua vis ad- 

 fit, fiue abfit. Concipiamus igitur hanc nouam vim acefle, et 

 du(fla reda O <?, eaque bifeda in D, fi in hoc pun<flo D vis ad 

 planum B ^ C perpendicuhiris et aequalis n p apph"cata intelh'- 

 gatur, ea aequiualebit \iribus illis p^ ideoque aequiualebit ipfi 



vi 



