(213) 



colligamns, habebimus 



^ — Q f — R ^ ; O =r R « — P ^i 5)v = P ^ — Q<7. 



Qu:ire cum fit PizrVF, Qz^VG,R:3iVH, haec momen- 

 ta erunt 



Ci- V(H« — FO; 



di — V(¥l^ — Ga). 



§. 2 2. Defignemns nnnc momentnm quaefitnm pro 

 axe propofito tf s — 2)», atque per Theorema ante dcmonftra- 

 tum patet fore 



Subftitutis er-;o valoribus modo inuentis erit momentum quae- 

 fitum (partibus formulae fecundum interualia a^ b^ f, difpofitis) 



m=.V a(yig-Gh)-\-V b{¥h-Y{j)-^V c{Gf-Y g) , 



quod momentum in fenfum F G H tendit. Haecque exprefllo 

 egregie conuenit cum forma , quam in praecedente differtatio- 

 ne ex principiis geometricis deriuauimus. 



Scholion. 



§ 23. Demonfiratio primi Theorematis elegantius ador-Tab ju;^ 

 nari poteft, ita vt non opus fit nouam vim extraneam, in ipfo Fig. 5. 

 pundo a applicandam, iu fubfidium vocare. Scilicet poftquam 

 direclio vis loliicitantis fuerit per planum f a g continuata , 

 quod in pundo lecet , vbi applicata intelligatur , atquc in 

 duas vires fuerit refoluta, quarum altera in ipfum planum fag 

 incidat, altera vero op ei fit normalis,- per pundum pro \\\- 

 bitu agatur recta m n axibus fl f et a g occurreiis in pundis 



D d 3 m 



