(285) 



feriiantur. Veriim, vti adeps, tamen in moleculas feu glebas, 

 casque compreffas (a), vniuerfa ftratorum fublVantia diuifa eft, 

 et granula quamuis rariora in aggeres tamen omnino congefta 

 et congregata inueniuntur. Superant rotunditate grana ftrati 

 inferioris ea , quae in fuperiori continentur. Si fila ex illo 

 ducuntur, granula in ipfis filis conftant , et fila faepe inaequa- 

 lia illis et moleculofa euadunt (b). Conftantiora ergo grana 

 ftrati inferioris ac firmiora effe videntur. Imo , vti alba eft 

 fubftantia ftrati fuperioris , veluti cutis, et pellucidai ftrati in- 

 ferioris granula pariter atque vniuerfa fubftantia in flauescen- 

 tem colorem vcrgunt. His omnibus indiciis inducor, vt cre- 

 dam , ad adipis naturam accedere lubftantiam huius ftrati , ia 

 eamque quafi tranfire. Quod fi verum eft, nullum dubium ert 

 quoque , quin er quae grana in ea effe videntur flauescentia 

 verae fint veficulae, non adipem quidem merum, at mucilagi- 

 nofum quid tamen, oleofis vel adipofis particulis mixtum, con- 

 tinentes. Atque fic ftrati quoque exterioris grana , quae pa- 

 rum ab illis differunt , modo vt minus in flavum vergant , et 

 ipfa denique cutis granula veficulae erunt, lentam aliquam ma- 

 teriam continentes. Sic in adipem potius , aut in adipofam 

 fubftantiam, quam in cellulofitm communem, vt vulgo putatur, 

 cutis, idque gradatim, non fenfim fenfimque, abit. 



Adeps glebis conftat, vti notum quidem eft , fere fub- 

 rotundis, difcretis rarioribusque, veficulis folitariis interfperfis, 

 vbi parcior eft (c); vbi copiofior, contiguis et arde compres- 

 fis (d); vt lineis tantum obfcurioribus , varie inter fingulas 



N n 3 gle- 



(a) fig. 2. m. 



(b) fig. 3. 1. 



(c) fig. I. e. e. 

 (d^ fig. 2. e. e. 



