interions color, ad naturam adipis potius quam purae 

 cellulofae fubrtantiam hanc fubcutaneam vna cum cutis 

 fubftantia vergere demonftrat. 



Fig. 4. 

 Particiila cutis. Eius fuperficies externa, armatis ocu- 

 lis vifa. Apparent eminentes giobuli. 



Fig- 5. 

 Adeps, faliua humedatus , in moleculas mJnores diflb- 

 lutus, veficulis nonnullis ruptis, fiuido adipe efFufo. 



A. A. Saliuae guttam fuper orbiculum effufam eiusque limi- 

 tes indicat. 



a. Gleba adipis. 



b. b. b. Moleculae variae trium, quatuor, aut plurium vefi- 



cularum, a gleba abruptae. Solitariae veficulae ex adi- 

 pe humano vix feparari poffunt. 



c. €. c. c. Guttulae fluidi oleofi, ex ruptis veficulis fingulis 



fingulae efi"ufae , faliuae innatantes , ficuti olei guttae 

 innatare aquae folent. 



Fig. 6. 

 Adeps gallinae veficuiis minimis disperfis , in glebas 

 non colleiftis. 



a. Cellulofa. 



b. Veficulae , vbi quafi congregatae quodammodo cflfe vi- 



dentur. 

 f. Veficulae difperfae. 



Fig. 7- 



Adeps anferinus , veficulis magnitudine gallinaceas fu- 

 perantibus , minoribus tamen humanis , in glebas colledis fin- 

 gularesj oblongas, extremitatibus acuminatis obtufis. 



