quibus eft numeriii! inaior qujin /?, fignificatuin formulae (— ) 

 fempcr cOe nihilo aequiileoi. 



5. :. Q.noniam pcr hos chaja3eres calculus non mc- 

 diocriter fublevatur et contraliitur, /iniilibus charaQciibui; 

 utamur etiaiu in evolutione poteilatuiii tiinpn)ialium , qua- 

 drinomialium , et gcncratim polynomialium quarumcunque. 

 Hunc in finem fupojioribus charatlciibus pro binomio adhi- 

 bitis adiungamus qu.ifi exponcntem 2 , qiiando(iuidem hinc 

 nulla ambimiitas eft metucnda, (luoniam in huiusmodi cal- 

 culis nullac potcftate; horum charij^lcrum occurrerc folcnt; 

 hoc modo pro cvolutione potcfiati.5 binomialis habcbimus: 



obi crgo mcminine oportet eflTe in gencie (-^)*r(j^)*, tum 

 vero perpctuo ( — )' zz: (J. )' — i , atque has formulas in ni- 

 hilum abir. ca rd-)us , quil/us eft X vcl numerus intcger ne- 

 gativus, vcl pofilivus maior quam ;i. 



5. 3. lisdem igitur charaflcribus utcmur pra evo 

 lutiooe potcftatum polynomialium (luarumcunque, dummodo 

 pro trlnoniialibus adiungamus qiuifi exponentem ternarium, 

 pjo quadiinomialibus quaternarium , pro (juinomialibus qul- 

 narium , e.t ita porio, hoc fcilicet modo: 

 Pro •Irinomialibus (1 -4-p;-h xx)" evolutio pra«beat 



{^,Y-^{iyx-h(iyx'-^{]yx'-h{]yx'-hcu:. 



Pro quaHrinomialibus ( i -h x -+- x x -4- x')" cvolutio praebeat 



iiy-h{i/xMiyx'-h{]yx'-h{iyx'-hctc. 



Pro quinomialibus (i -I- x-I- ix-h l*-f X*)" cvolutio pracbeat 

 (o)^-i-(J)'x-f-(2)'xx-4-(;)'x'-i-(:;)^x*-4-(^/x^-^ctc. 

 etc. clc. 



r f. ^: 



