libnerit, facile continnare licet, ita ut hic nihil plane iii- 

 duflioni vel coniecliirae concedere neceffe fit. 



§. 4. Cum aiitem hacc methodiis ex principio pror- 

 fiis alieno, et per ambngcs non param moleftas, fit deducta, 

 plurimum laboravi, uL methodum magis dirertam, et faciliori 

 negotio ad fc opum perduccntem, pcrfcrutarcr, quin etiam la- 

 bores meos in aliquot differtationibus cum Academia com- 

 municatis accuratius expofui. Nunc autem idem argumen- 

 tum retraelans in mt,'thodum longe faciliorem, ac per nullas 

 ambages procedenten);, incidi^ quam hoc loco claiius expli- 

 care conftitui. 



§. 5". Ilic igitur confideraturus fum aequationem al- 

 gebraicam fub hac forma generaliffima contentam: 



1 = — -f- - - -f- _- + _ - -I- eic. 



X X- X^ X 



ubi ante omnia facile patet fine uUa leftriflione loco litte- 

 rae A unitatem fcribi poffe , ita ut aequatio , quam hic 

 traQare fuscipio , fit: 



I == — — -h — - ~h —r- -I- --jr- -f- etc. 



vA/ \A^ %jU 



ex qua ftatim patet, fi litlerae B, C, D, etc. evanefcerent, 

 fore x~ i; unde fccjuitur in gencrc radicem x certe feiiei 

 infinitae aequalem ftatui pofib , cuius primus terminus fit 

 unitas, fequentes vero litleras B, C. D, utcunque inter fe 

 compofitas, compkftantur, quandoquidem in cam praeter ip- 

 fas has litteras fingulas tam omnia produfla cx binis quam 

 ex ternis ct pluribus ingredi debcnt. 



Noi-a .^ci Acad. Jmp. Scient Tcm. J<II, K §. 6. 



