^ 193 



J. 2. Aequatio noftia, pront docct Euleriis^ ponen^ 

 do V :r=: y ji u abit in 



p^ udu~ zudp -hpdu (l — • P ) ( ^ — p ) . 



Invento igitnr integrali hiiius aequationis , dabitnr quoque 

 integrale propofitae. 



§. 2' Pro inlegrarida hac aequalione ponatur -"^r (7 

 ut fit nr;r_— ,et habebitnr i — p~'^~^, dein 2— n --'*?- 

 nec non d n ±z — ■ ''^t v^ Subftitulis his valoribus in iioftra 

 aequatione obtinebitur 



2udu~ — ud q{q 'h i)-\-qdu (q — i). 

 Pro ulteriori redudione huius acquationis ftatuatur q:rzsu; 

 unde iit d q ~ s f^ u -h u d s , q — 1 ~s u — i et ^ -f- i rn 

 su-\-r. Introduclis his .valoiibus aequatio induet fequen- 

 tera formam: 



2 duf=z — uds — i sdu — uusd s , 

 quae pofito u — j. abit in 



— s^rrrr — rds-h^^sdr — t d s ^ iive 

 2 d r ^ '^ - ~ ^——^ 



f . 4. Tnm vevo de arqnationibiis huitis formae , in 

 quibus fcihcet altcrutra variabilinm non ultra unam dimen- 

 fioncm adfcendit , conftat eas reddi infegrabiles , multipli- 

 cando per ccrtnm ahqucm mtdtiphcatorcm , qin pro noftro 

 cafu reperitur ciie ~~, et habcbitur integrale quae fitura: 



^r _ r s?s 

 Nova AUa uicad. Imp. Scient Jom. XIL' B b Cum 



