quibu? valoriBus in aequatione I (J. 3.) fubftitutis nancis- 

 cimur 



o ^ (us — 1) tn2-H2 » *3/ a 1- ij "" ^ 



/>ni$'[4 Tt»/ina wfa coJ4)^-f- 2n( na-H) ffna coy^:^— 2^ ( n^— i ) cq/. ftn^ — (n* ■( - il (n»— I )/m (J'] 



(n» — 1) (u» -t- 2 n coj a -+• i) 5 



feu 



Quam in aequationem fi introducitur tang E O F zz - "^^*' * 



(f. 40» refLiltat II. tang>=rin(p"(tans;EOFcof4)^-fm(J)0, h.e. 

 11. tang- ^h — /"'^V" (KOF-giM 



f. ^^,. Si- in hac aequatione loco ($»'', fubftituitui- 

 EOF--c|)^ refultat idem valor 



tang- ^\j ~ 



/.;i (i; O F — >$') /■;>! Cl^' 



00, t O i' 



»- 



nnde fcquitur, capto arcu FD^^rED, feu e medio G ar- 

 *^"^ ' ^ , ^ = G D, arcum \|/ eundem induere valoremi 

 ^ ^ — -^ ^- Cum praeterea aequatio quadratica binos 

 femper aeqiiales at oppoiitos tangentis anguli vj^ valores 

 piaebeat D' C et D'C', perfpicitur, curvam quaelilairi 

 EC F r, arcu H G I arcum E F bifariam et normaliter fe- 

 cante, in quatuor quadrantes EGH, HGF,, FGI, IGE, 

 fimiles et aequalcs dilfecari. Valoies anguli -^ fuint ima- 

 gi-arii, i) quando 0'' negativum induit valorem, 2) quan- 

 do (P'>E0F. Simul autem ac 4)>i8o% valores tang A|y 

 funt reales, quousque 0'' ~ E O F < i 80". Produais itaque 

 xr A^c/ ^'^' ^^ alteram partem, angulus oppofuus 



E O F ean^em curvam E C F I problemati r.itis(;icientem , 

 five idcm corpus EOCFI amplcaetur. Condi)io nempe 

 pioblematis fm A O G - « fin BO C (§. 3O angulis iso"- 



AOC 



