,. . ■ ■■ 211 ■ ■ ■■ 



§. ip. Cum aequatio haec fempcr biiios praebeat 

 valores aequales -^u, ^hi;, ^tz, cafu vero u~o, v et z 

 aut evanefcant aut fiant imaginariae ob z- — — t;% fequi- 

 tur, folidum cffe conum, cuiiis vertex in O, cuiusque axis Fig. 6. 

 cum abfcilTaiurn u axe O G coincidens ad alteram paitem 

 vcrfiis O G^ prolongnl us fimili cono Ihuic e vertice oppofi- 

 to refpondet, qui problemati pariter fatisfacit. Pofito z-c, 

 lineae O K, OF, interfo^lionis fuperficiei coni cum plano 

 A O B definiuntur aequatione 



tang G O E - tang G O F - ^ - ^ n dnj x ^ 



u n — I 



Sin autem abfciffae u tribuitur valor conftans c, pro fcO^io- 

 ne coni ad axeni normali in diitantia c a vertice iiancifci- 

 mur aequationem 



'2 n c fin i aV 



— =- ) ~v'> 



n — I / , 



quae circulum definit, cuius radius =: I^f—^^^ centrum 



n — I 



in axe 'O G. Corpus quaefitum eft itaque conus re6lus fu- 

 per bafe circulari. Quod fi ponittu- O C radio fphaerae e 

 aequalis, feu u' 4- r' -f- z- =: e% proieaio interfeaionis coni 

 cum fphaera, hac acquatione definitur: 



(7l2 l)i c2 



u- 



n* — 2 Ti2 coja. -f- i' 



Ordinata itaque v non determinatur, abfciffa autem 

 i/ conftantem habet valorem, h. e. proieflio intcrfedionis eft 

 reQa ad O G normalis a vertice O diftans intervallo 



Dd 



u 



