= (101)== 



clafTis vero prima infuper dat hanc aequationem: A(i,2)rz: 

 Ci, i)B, fuie — ::= '-^' , quae autem aequatio iam ex duabus 

 prioiibus deducitur; namque ob (3,2)3(2,3), fecunda per 

 primam diuifa dabit A — .Lil_| — / 2, ita \t ratio inter has 

 duas formulas fit algebraica, quae ergo imprimis notari meretur 



§. 25. lam in hoc ordine, praeter binas formulas cir- 

 culares (i, 3) — A et (2, 2) — B, tanquam cognitam etiam in- 

 troducamus formulam (1,2), quae in ordine praeCedente erat 

 circularis, nunc autem efl: transcendens, eamque ponamus(i,2) 

 — f^— i^^, mP; vbi caueatur , ne litterae A et P cum iis 

 confundantur, quibus in formulis praecedentibus fumus vfi, id 

 quod etiam de ordinibus fequentibus eft tenendum. His igi- 

 tur litteris introductis ncquationes noftrae erunt fequentes tres: 

 1°. BrP(3,2)i 2°. Ar(i,i)(2,3); 3°. A= 2 P (3, 3), quando- 

 quidem \idimus quartam in praecedentibus iam contineri. 



§. 2*7. Ope harum trium aequationum ergo ternas for- 

 mulas integraies etiamnunc incognitas per ternas A , B et P , 

 quas vt datas fpedamus, dcterminare licebit. Ex prima enim 

 fit (3, 2) — --; ex tertia autem fit (3, 3) r= ;^ ; tum vero ex 

 fecunda colHgitur Ci, i) zr -A_ :zi ii. Cum igitur in hoc or- 



dine omnino fint fex formuiae intcgrales , earum ternae per 

 tres rcliquas dcfiniri poffunt , quas dcterminationes i^itur ob 

 oculos poCuiiTe iuuabit: 



(x,3) = Azr:--,; , 



(2,2) = B = J; 



N 3 (x,2) 



