II. 



N"oua methodus motufTi corporum ri- 

 gidorum determinandi. 



Au£lore L. Eulero pag. 208. 



Cohaeret praefentis differtationis argumentum cum 

 eo , quod iti priori pertradauerat Vir 111. 

 totaquc eius inuelHgatio demonftrationi theorematis 

 in fine annexi accepta eft referenda, In Theoria 

 quidem motuum corporum rigidorum Ccleb. Au(flot 

 omnia huc pertinentia feliciflimo fucceffu pertrada- 

 verat { interim tamen folutiones ibi traditas nimis 

 intricaias et appUcationes molelliirimas effe ingenuq 

 fatetur. Dcterminato enim motu centri grauitatis , 

 ad quoduis tempus tam pofuionem axis gyrationis 

 et axium principalium quam ctlcritat^m determinari 

 opnrtebat ; ad quod introdudio plurium quantita^ 

 tum vari;ib:iium pol^ulabatur. Haec autem incom* 

 moda euitantur , li infignis illa proprietas axis gy- 

 rationis in vtroque ftatu inuariati in fubfidiuin 

 vocatur •, quo faAj omnia, quae ad dcterminationeni 

 motus huiusmodi corporum pertinent, fine tot quan- 

 titatibus variabilibus facili negotio abfoluuntur. De- 

 terminato enim motu centri grauitatis in ftatu 

 initiali , ille quaeritur axis , qui in fiatu translato 

 eandem habet diredionem; tum vero definito angulo, 

 quo corpus circa hunc axem fuerit conuerfum , 

 ad quoduis tcmpus fitus corporis accurate innotefcit. 



d 3 Confi- 



