fi membrum intermediiim fit negatiiium , veluti 

 — -^. vbi quidcm (ollicite dirplcicndumj num ifta frad;io 



fit —■>' vel ;±i^; qui bini cnfus , pcr fe iidem , diffe- 

 runt tamen ob diucrfitatem, quam fcquentibus mem- 

 bris inJucunt, fi talis fradio ncgatiua fit vuermedia ; 

 qune ipfa ^qnoque ratio eft , cur indices -^ et ^-| 

 iiHcr fc diffcrre fint cenfendi , vnde vix fiitis prae- 

 d^cari poteft ncceflkas , vt , qui proponit fracflionem 

 (jiiandam continuam , non (olnm valorem indicum , 

 fed et formam eorum tam ratione terminorum ,' 

 qiiam fignorum , • di(lin<fle exprimat , ex quo et id 

 perTpicitur ^ ieos', qui formas fradlionales femper tales 

 conftiiuunt , vt finguli numcratores vnitate expri-' 

 mantur , minimam huius argumcnti particulam ex- 

 haurire ; et facile in errores prolabi pofle ^ quod 111. 

 Autflor exemplo comprobat. 



SuId ftqem differtationis tlieoria hic propofita' 

 comparatur cum Eukrianu Tomo XI. horura Com- 

 ment. tradita ; et vfus fradionum coniinuarum in 

 euoJutione radiciim quadratarum oflcnditur , vbi id 

 imprimis peculiare habct 111, Audor , vt radiccs 

 qiiadratas, v. c. V ^:, V 13; V 61^ etc. fracHiionibus 

 continuis 7«/i?r/(?n//;; ordiniim veluti' primi ' ordinis , 

 vbi conf\anter indices psrmanent iidem , exprimere 

 doccat. 



b 2 III. 



