angolarl conucrtetnr ita vr bacc duo punifla tanquam 

 cardmes orbixae terreflris (pe<ftari queant. Jpfa auteai 

 hacc cjrdinuin idca 111. Auctori modum maxime ido- 

 iieum (uppeditat, veram pof:tionem orbitae cuiusque 

 pl.inetae ad quoduis tempus ex cognitis cardinibus et 

 promotione (eculari determinandii hac Ibla reflridiune 

 atiiiibira , quod numerus lcculorum non nimis ma- 

 gnus flatuatur , quia alioquin in mctu tcculari et 

 loco curdinum a nodis xeliqm^rum planetarum pen- 

 deiite quaedam alteratio oriri pofTjr. iJe vlu igi- 

 tur huius fthcillin-,ae carJiiium idcae maxiire ad- 

 di clus Vir 111. in cardincs reliquorum planctaru n 

 inqdiri'; veriim cum inde taiitus mier tabula» H.il- 

 kianu^ et CiflinKUvas difTcnlus patelcat, vi v. gr. h-ca 

 cartHnum prti lcjue vltra i6o dilcrepent , et motus 

 fccularcs adeo in pli^as contraiias vcrtaniur , iflam 

 difquifltionem non profequitur , fcd potius in fubfi- 

 dium emendationis erroris ex fallaci Aflronomonim 

 hippofnione circa inuariabilitatem inclinationis orbita- 

 rum ad cclipticam orto, in qua incertitudo cardinum 

 cft quacrenda , hoc problema fubiungit: Datis cardi- 

 nibus duorum planetarum cum vtriusque promotione 

 fcculari , ad quoduis tempus tam interftdionem 

 qnam inclinationcm vtriusque orbitae determinare, 

 fiquidem haec tlementa pro epocha 1700 futrinc 

 cognita. Accedit denique fupplementum, vbi formulac 

 traduntur, quarum ope omnia f;iciliori negotio abfol- 

 vuntur, ita vt inde eiiam inutfligationem cardinum it 

 motus lecularis reliquorum planetarum infliiuere li- 



i a ccar, 



