C O N T I N V I S. IX 



Atqnc fic habemus tcrminum generalcm pro 

 qualicunque termino fnidionum fimplicium paragra» 

 pho (exto expofitarum , quae aequiualent fradioni 

 continuac totics repetitae quotics vnitas continetur 

 in exponcnte N , quam fradioncm voco N mcm- 

 brem. Igitur Iincc folntio , cx tiicoria ferierum re- 

 currentium pctita , infinities generalior cft folutione 

 fupcrius paragrapho fecundo expofita fimulquc vno 

 intuitu totius argumenti imaginem repraefentat. Ve- 

 rum ad caufam propero principalcm. 



§. 9. Quaeritur nunc tandem , quisnam verus 

 fit valor cxprefiionis nolirae , fi fradioncs continuae 

 in infinitum progrediantur , :d efl , fi pro N nu- 

 merus afTamatur infinitus. Dico autem duos hjc 

 effe cafus a fe inuicem difiinguendos , prouti m fue- 

 rit nurrerus pofitiuus vel negatiuus. In priori cafu 

 fit teiminus primus tam iu numeratore quam in 

 dcnominatore infinitics maior quam terminus fecun- 

 dus ; in altero contrarium obtinet, igitur fi fuerit /w 

 numcrus pofitiuus , reiiciendus erit fccundus tcrmi- 

 iius numeratoris aeque ac denominatoris atque fic 

 valor formulae generalis in praecedents paragrapho 

 cxpofitae fit 



2.[??i-\-'V^-\-mm)'^ 2 



n; — -==-=-— fiuc — — — =^=. 



{m + y ^i-^mjn^-*-' m-^-V ^-\-mm' 



Nec valor if^e dififert a valore in paragrapho fecundo 

 vbi ahera methodo iuuenimus 



S = ::^::^f*^i^;eftfcilicet 



-mTn 



B z quod 



