j^4. DE FRCTIONIBVS 



(c) Ob eandem rationem difFcrt exemplum quin- 

 tum a lexto , qiiia fcilicet forma diffcriuu nb inui- 

 cem fracflioncs — et ^ , vtut valore fuo eaedem. 



(d) Tanta vis ineft duabus praecedentibus notis, 

 vt valor appofitus in cxcmplo quarto fit femper rea- 

 lis , qui pocell fieri imaginarius in exemplo (eptimo 

 atque idem itnelligendum cft de exempiis quiuto ct 

 fexto, 



(0 Lex gcneralis thcoriac noflrae haec eft vt, 

 quando literae n fignum negatiuum praeponiiur, idem 

 fignum fit praeponcndum iiterae n in quantitate ra- 

 dicali , ficuti vidctnr in exemplo fexto ac feptimo : 

 Verum quando fignum negatiuum numero m tft 

 pracfixum , ficuti in exemplo quinto et feptimo , 

 tunc nop. foliim fii^num contrarium , in valore fra- 

 «flionum continuarum , pracponendum e(l litcrae w, 

 fcd integra quantitas radicalis lub figno negatiuo ad- 

 hibcnda efT:. 



(/") In folis exemplis VI et VII. emergens va- 

 lor fieri poteft imnginarius ct fit imaginarius, fi fue- 

 rit 7i)>]^mm. De hoc cafu paucula feorfim dicam, 



§. 12. Videamus igitur, quemadmodum fradio- 

 nes continu.ic infinitac in pracinemorato cafu fuam 

 indolcm , fiatum fciiicct imaginarium , prodant at- 

 quc hunc in fincm vnicum allcgcmus exemplum. 

 Ponatur n— i et m ~ i atquc adeo n ^ l mvt'. 

 Sic oritur vaior fradionum pro exemplo fisxtn §. lo. 

 „ — ,-)- V — I ^(. pfQ cxcmplo (cptimo — ' ~'^~ ;:j ; 



(^uod fi autem iplic cxprclfiuncs ordine luo cuol- 



vantur, 



