31 D E F R A C T I O N 1 B V S 



o 



omnium linrum frac^^ionnm fimplicium communis 

 efl: valor q; nec adeoque porro variabilis , quacun- 

 quc lege variabili indices progrediantur : Sint , vcrbi 

 gratia, indiccs pro frndione continuii \. l. '. i. ?-. i ctc. 

 Ex his formabuntur frii(ftioncs fimpliccs ad ducftum 

 regulae §. 3. fcquentes \. \. |. *. \\. \% ctc. Ideni 

 ctiam fequitur ex fradlionibusTimplicibus f 2. cx- 

 pofitis ; fac ibi <" — o, fient fingulae fracliones fim- 

 plices, quae pofl: fecundam fequuntur , ipfi fecundac 

 aequales fiuc — ^-g _^ ^ , fi , deletis terminis in qui- 

 bus eft litera t* , numeratorcm ct dcnominatorem di- 

 ■yiJas pcr eorum maximum communem diuiforem. 

 Sic pro fradlione fimplici fcxta , quae pnragrapho 

 tertio plenifiime cxpofita cft , dcletis praefatis tcr- 

 niinis . oritur fradio 



■■e47Jf^-+-i'V5fCl>^ae6 t$H-*'*«$H-«6'Vt'$'-f-t'V<''f H-ae757H-i'7«'/-+-o65-'H-^'j7' 



in qua tam numcrator quam denoniinator commu- 

 nem habent diuiforcm 



facflaque diuifione oritur fimplcx fradio — g— -^. Egregie 

 igitur congruunt cxprcfilones nofirac ipii argumenti 

 naturae. Sequitur ex iudc quod error , qni cx ab- 

 ruptione fradionis continuas commitcitur , tanto mi- 

 nor crt , quanto minorem habuerit numeratorcm 

 indcx proximus quantoque maiorcm denominatorem. 

 Cactcrum hanc annotationem vnice in confirmatio- • 

 uem formulae noftnic §. 3- adiiccre placuir. 



§ 8. Aliam induit frccicm nrgumcntum ro- 

 flrum, cum ictcniis deuominationibus in pracccdcntc 



pjr^iira- 



