3+ DE FPvACTIONlBVS 



mintis §. 2. expnfuus. ' Sic igitur exprefTioncs no- 

 ftrae ^eneralcs egregic inter le eohaereiic^ venim vt 

 et alteram part.m confirmemus , nunc ruppoi;cmus • 

 deiiominatorcsn y , pro tertia fracftionc rimplici , 

 aequ.ilcm nihilo, vt et aliqnot terminos Itquentcs 

 cxami;;are pofllmus : fradtO fimplex tercia §. 2. 



hacc cft a-^V-Z^"7-t-a ~ i P«ii'>tur y — o ct prodibit 

 tertia fradiio fimpiex ^, cuius valor e(i — ^ atqus 

 adeo -^z. primae fraftioni fimplici: fi vherius perga- 

 tur , habel)itur pro quarta fratftionc , pofito y— o 



cJd^-t-ot"-' '-^ ~i' 'Sic igitur habemus pro lecunda 

 fracli-^ne ~ ^_^o 'i P'"'^^ tcrtia |y atque pro quarta 

 iTT^iTT^I^ » ^'c hae tres fradiones rediflimc 

 relpoiident reguiae noUnie §. 3. explicatae , fe- 



a c 



cus atquc ficrct fi pro tcrtia fradione -^ poncre- 

 tur fimplicitcr "--, quia poft duas fractioncs fimpli- 

 ces coiitiguas -£^^^0 et ~ haec cadem regula dat 

 pro fcquente fr:i(ftione fimplice ^rr^p^TJ^AT» cuius 

 ■valor non idem eft cum vero valorc a c a -^. ax,T->t^d » 

 vnicus e(l: calus, in quo conueniunt ainbac exprcilio- 

 res , nempc cum ponitur c — \. 



Ei: hifce animaduerfionibus intellginuis , qiiod 

 fi fradliones contnuias fuccefrme omnes trnnsformare 

 Velimus in fradiiones fimpliccs eumquc in fintm 

 quamuis fradionem fimplicem formarc ex duabut 

 pracccJentibus frac1:ionibus iami-.un inuentis , fccun- 

 dum regulam nollram §. 3. dcicriptam , quod , in- 

 quam , non liccat fradioucs fimphccs rcfult.intcs ad 



niiuo- 



