^o SPECVLATIOrTES 



Condat antcnn huiiis formulie /,-^-^£7 valorcm 

 efTe 2 V^— I Atang. «, quaiidoiuidcm lumto n va- 

 riabili eius diffcreiuiatio dat 



J ; I -4-t V — ' a d n V — i 



I — fi V — I ■ I -f- n n ' 



cuius integrale manifefto ell xV — i A tan^. n; hinc 

 igitur adipifcitur (equens Thcorema : 



Thsorema i". Ifta formula intcsralis jt^j^jj» 



a termino xz=zo \sque ad terminum x— i exten- 



fa exprimit arcum circuli cuius tangcns — i ^ vnde 



fymto «1= I, erit /ii^ili.*-fi — ^- , denotante 1: fe- 

 niiperipheriam circuli cuius radius — i. 



§. 2 Quamnis autem haec integratio ex no- 

 fira forma geuerali , quae aliis methodis inacccflj 

 videtur, fit deJucla : tamcii eius veritas per rclola- 

 tioncs conluetas fjquenti modo oikndi potcrt , fic- 

 que ex hoc cafu integratio generalis eo maius fir- 

 mamentum accipiet ; Cum enim per leriem lufini- 

 tam fic 



nl X 



J i X ' ^ I. 2. I I. J. i. «. t 



confiat auccm efTe 



fdx{lxyzzxilx* -2.fdxlx — \-{lx)' — ixlx-\-2. I r, 

 quae expretrio pofico x — i reducitur ad 2. i i fimi- 

 li modo fiet 



fdx ilxYzzx 'M' ^fdx [Ixfzzx (/.v)*-+.v(/.v/+4- 3 fdx'Jx)\ 



quac 



