POLYGONORVM RECTILINEORVM. 83 



indigitct , intclligitur cx hac neqiiationc binos ipfius 



c viilorcs colligi , quod quomodo cxplicari debcat , 



haud praetcr rtm erit , \t hcic oflendamus. JJum Tab. I. 



in quadnlatcro A B C D d..ntur latcra A B, B C, ^'S- ** 



AD ct aiiguli ^BC, cCD et quaerendum fit 



C D, liquct hoc latus inueniri fi ccntro A radio 



zzA\) defcribatur circulus , in interfedione enim 



huius circnli cum rcda pofitione data CE, dabitur 



pniKftum ].), ex quo ob dupliccm intcrfedionem cir- 



culi cum rcifta C Ii , binos conicquimur \alores la- 



teris incognifi C D, vcl C\J Quod autem h;irum 



l.nearum val'"re«' pcr acquationem (upra allatam tx- 



primantiir , fic o(knditur. Ex pun<flo A in C D 



iioncahs ducamr C E ct pi.r B iffi C E parallcla 



B G, tumqiJc tnt 



CE- f ABcof.ABG+BCco(.BCi-=-flcof.(BfC)-^cor.C, nec non 

 AE — cfin.(B + C) + ^fin.C, cx quo colligitur 

 DE=:V(A1/-AE^)— V(rfr/-(afin.(B+C;+^fin.C)'), 

 hincque f — CE+DE, ex priori valore fiti- — CU' 



cx poflcriori c — C D. Cafu quo D E ~ o, hoc eft 



r/— tf fin. (B -f- C) -i- i» fio. C , vnica tantum locum 

 habct folutio eritque pro ca c — — a cof. (B -f- C) 

 — b cof. C ; vt autcm problema fit poffibile , prae- 

 fupponi • debct quod a fin. (E -\- C) -\- b fin. C non 

 exluperet ^, quod quidem pro quadrjlatero fempcr 

 cbtinet ob d fm. D — 6 fin. C 4- a fin. (B + C). 



4. Problema 5. Datis htcribus a, c, d et an- 

 gulis B, C imumre latus b, 



L 2. Pro 



