rOLYGONORVM RrCTILINEORVM. 109 



fmt , huiusmodi fiint tcrtinc cLiflis prdo tertius ct 

 qiurciis, nani in aequationc quam pio ordine tertio 

 locum habere rupponimus, fi in locum ipfui? C futH- 

 ci:uur 360 — (A+B+iJ)) coiircquemur aequnrio- 

 rn.m pro orclme quarto. Simili r<itione orJo oda- 

 vus et nonus inter ic conueuiunt , tum vcro pro 

 claffc quarta ordincs • ct 4, hoc modo conlentient 

 cum I ct 3. 



23. Solutionum fpecics a nobis inucntac non- 

 niliil ditferunt ab lis , quas C-!eb. Lamhert atrulit , 

 cuius dilcrcpantiae ratio c[\ , quod in cuumcrationc 

 nb lp(o facla praetermiifi fiiit ordines tertiac cbins 8 

 et quLirtac 2 et 4 ; at eodcm iurc cxcludcre debnis- 

 fet ciariis rertiae ordincin quariuiii , quem tarreii- 

 retinuit. Si ie;itur fiis c(t tcrtium et quartum crdi- 

 rcm terti;ie cladis feorlim confiderare ; ncc dubitare 

 quidem licct , qu n (irdines tertiae clafiii 8 , 9 ct 

 qnartac 1,2 vcl 3 , 4 pro (eparatis hnbcnJi fint. 

 Pro hoc quidem gencre loiutionum euidcnter patet 

 nngulos, quos diagonalis AC facit cnm latcribus 

 A Ji , A i) , cu[n anguhs B C A, A C D fimul con- 

 fidcrari non p -(Te. Nam fi anguli I) A C , B A C 

 expnmantur pcr a,a', euidcntcr oriendi potcft , a 

 cum y vd y' ad eandem (olutionem concurri-rc non 

 po(fe in c]ua rejxritur anguhis A et d Qi^onalis e. 

 Non cu II y', quia fic pro trianguio ACDiam tres 

 haberentur partes , f, a, y', pro altero vero triangulo 

 biiiac , e ct A — a — a' , aJc(fe igitur adhuc deberent 

 binae partes eiusdcm tnanguli, quod ficri ncquir. Sin 

 dcntar a cum y, ob A— a^a', res eodem rcdibit. 



O 3 24. 



