CGRrOPvVM FLEXIBILIVM. apr 



^ M -^ d M: veriim fi finguhirum virium elemen- 

 tarium momciita a puiido Al vsquc in /// transfeia- 

 nuis , fiii^ulac inlliper ptr elenieiituni J x niultipli- 

 care oportet ; ficque incrementum rt' M repcriiur, fi 

 omnes iilac vires elemontares , quarum lumma vti- 

 que eft/P^-f per elementum dx multiplicentur , 

 \[\J.e fit d ^\ zz d xj? d s ideoque porro ipium mo- 

 mentum M. —fd x J? d y. Eodemque moi!o intd- 

 ligitur fore fumma omnium momcntum , ex alte- 

 ris viribus (ccundum dirciftionem P A agcntium 

 fdyfQds^Cuivs rnriocinii ope praecedens aequatio 

 pro figura laminac eruitur. 



Solutio pofterior cx principio tenfionum 



petira. 



§. 8. Quia tota Limina ob vires ipfi applica- Tab. IV. 



iZ. 



ta« in llatu violento tenctur , euidens efi , fi portio S 

 A M refecetur, reliquam portionem B M fubito lon- 

 ge aliam figuram eflTe accepturom. Quod igitur ne 

 eucnint , perpcndamus , cuiusmodi vircs pundo M 

 applicari conueniat , quibus fiipenor portio B M ira 

 eodem fiatu confcruetur , ac (i cuni portioiie M A 

 manfifftt connexa- Ac priino quidCiii facilc intel'i Fig. 3. 

 gitur pjncflum M certa quadam vi quae fit r:^ T 

 fecundiim tangentem M T trahi dtbcie , qua fcilicet 

 tenfio elcmcnti M ?// , qiiamcunque liabutrit , obti- 

 reatur. Praetcrea vero quia elementum /Vl ;// habet 

 curuaturam — ^, vnde nafcitur vis daftica ^-^9 

 requiritur vis quaepiam normnlis TV quac fitnV, 

 cuius momentum relp.du pun(fli M cum eiafiicitate 



O o 2 in 



