29+ DK aeqvil:brio et motv 



j- r: V H- «/ V vna cum \i w f =r (T -f- </ T) ^ (J) 

 jn contr.iriam partem \ergcnte , ficqiie harum diffe- 

 rentia \ -{- d \l — {1 -^ d T) d Cp aequahs cfle debet 

 ■viribus normiilibus, qufls tanyenti MT applicatas re- 

 perimus, lcilicet viribus TV — V et IS\ q zz. q d ff 

 \ode ifta oritur aequatio tcrtia: 



V_f-^ V -(T^rt^T^^Cp^: V ^ q d f 

 quae rcducitnr ad hanc: 



dV -T d(l) = qds. 



At vero non fufficit iflas vires normnles intcr (e ae- 

 quaffe , (cd necefle e(l , \t ctiam carum momenta 

 rc(pc(^u eiusdcm pundi tn inter le rcdoantur nequa- 

 lia. Hunc in finem cum fit ??i o coi. d (^ ::z v -\- d-v 

 hoc cH ?iio — v-^dv, crit vir;um tranblatarum 

 inomcntum 



(V^-r/V) (aJ-f-rt^t^^-lT-^f/T^.orzVr-f-r/. V<y 

 Tirium vcro normalum tangenti wT adu apphca- 

 tarum n omentum fict 

 W .T ??! -hq d s. M }>i zz: V (v -\- d s) + qds^' ~V v-\-V d f ^ 



quia alterum membrum continet infinite paruum fe- 

 cnndi ordinis j hinc igitur nafcitur illa acquatio 

 quarta 

 \ V -i- d. V V — \/ n; -^ V d s f\uc d\ v — \ ds- 



§. 12. Mas igitur quntuor aequationes ex ra- 

 tiocinio (uperion dcdu(f>as codem ordine repraefen- 

 temus quo cas in loi/iO Xf. Co??mc?U. pag. 329. 

 reiuiimus 



I. 



