IN CORFORA SVBIECTA. 333 



idcoquc nnguUis ad R — d (^ ; qui cum ctiam lit 

 — IJ' — ii ob ''- = </ Cp acuuatio illa 



Y R r r t -j 



il— _ Ui-rr - ^^0 



l — r ^ 



integrata pracbct /T =: -4- /C — X ($; ficquc babebi- 

 nuis lianc acquationem : T = Cf~^^, vbi pro cou- 

 ftante C dcterminanda rcmoiicamiis pnndiim Y vs- 

 que in A , vbi fit CP — o , ct <]uia hic tcnfio ipfi 

 ponderi Al acquatnr trit M — C, ita vt hahcamus 

 hanc aequationem detcrminatam T — M^— ^^. 



§. 10. Inucnta igitur tenfione funis in fingu- 

 lis locis ex aequatione 11 r= I, etiam preflion^^m fu- 

 nis in Hngulis pundlis aflignare poterimus : Scilicet 

 per elementum Y^^ds prtflio erit 



Hacc igitur (oiutio cum ea quam fupra inucnimus 

 pcrfede congruit et fine vllis amba^ibus ope prae- 

 cedentis theorcmatis cft eruta. 



§. II. Statunmus iam pro ahero termino B, 

 \bi funis a vi minore N tcnditur amplitudi- 

 nem totius arcus A Y B r: d , quae quidem hoc 

 cafu foret =<?:— i8o°. Verum fi forte funis in 

 alio quocunque pundlo E cylindrum dcfcrat , ibique 

 fecundum tangtntem miuorem N trahatur , denotet 

 argulus 9 amplitudinem arcus A Y H ; ct quia ia 

 hoc loco erit tcnfio — M f-^*, ei vis tendens N de- 

 bet cfTe aequalis; ex quo habebimus N — M f— ^* 

 fuie etiam M — N t^^^vnde omnia phacnomena quae 

 fopra funt meiDorata fponte fiuunt. 



Tt 3 §.12. 



