DE FORAMINE OVALI. 385 



inrcgrum aiitcm appnret in nperto (Inii finiflro, (fig. 6. t. 

 fi^. 7. (j. jii. r. T. i. ) ct cfHcitur propric ab ipla cx- 

 treiua ora valuulae tubulofae finus finillri, qune huic 

 apcrturac infidet. Sed himcn fimilc rami dcxtri 

 vcnac cauac infcrioris , qnod nempe a bafi huius 

 rami , qua trunco llio partim, venae cauae iiifi-riori, 

 infidct , parrimque cum altcro vicino fuo finiftro 

 ramo cohaeret , elTicitnr , fimiUter apparct , fi vena 

 caua infericir in pariete fuo finifiro inciditur , ea- 

 demque fedione fimul valuula finus finiflri diffeca- 

 tur , qucmadmo.lum ( fi;^. 4. ) has partes ex infaote 

 propolui. Tum cnim idem arcus , qui ex dextro 

 latere vifus in bafin rami finifiri continuat , qua 

 parte hic rrunco infidet , atque hoc modo lumen 

 rami finifiri cfficit , fimili modo in bafin contmuat 

 rami dcxtri , eiubque lumen efficit ; quemadmoduin 

 hacc communis proprietas cuiusuis trunci eft , in 

 duos, quani minime diuergentes, et fere aequales, ra- 

 mos diuiii. Dcniquc etiam , quid arcus ille , ifth- 

 mus VlEVSSENII , in homine non mmus quam iti 

 ■vitulo fit,ex vituhna hac fiiudura clanus intclligitur. 

 Vti enim in quoUbet trunco, in duos ramos, parum di- 

 vergentes, oiuifo, to loco, vbi rami inter fe cohaerent , 

 angukis tfficitur, qui in intcrna cauitate canalis fpeciem 

 arcus retcrt ) himii.i trunci e uiametro opp«'firi, ct quo 

 hoc lun^en trunci in duo luinina, quae nunc kim.na 

 ramorum limt, diuiditur, quemque arcum a^gulwn con- 

 iunSlioi.is diiorum yam>um appellabo; ita pattt, hunc ar- 

 cum , ilihn um VlEVSSENII , ( fig. I. ic fig. 3. X 

 fig 4. y. fi . 5. jv. X. ) nihil aliud efle , quam 

 . Toiii. XX.Nou.Comm. Ccc ipfum 



