xo *>¥.i ( o ) l?l*- 



Perfpicuum autem eft huiusmodi expreflioncs ( J-f- ) 

 ( ^^y ) determinatos valores adipilci ncin poffe , ni- 

 fi y coiifideretur vt dcterminata fundlio iprorum x 

 ct tj in doClrina autem variationum eiusmodi rclatio 

 inter x et y vt planc incognita fpediri (blet , imprimis 

 quando iiuius dodrinae applicatio lit , ad quacftioiies de 

 maximiset minimis, vbi requiritnr vt huiusmodi varia- 

 tio in nihiium abeat. OHendcndum igitur fuif, quomo- 

 do formula fupra allata in ali-.nn transformari poflit, 

 ita comparatam , vt fub figno fummatorio non oc- 

 currat nifi (—-) , ex quo colliyitur , pro cafu va- 

 riationis euanefcentis , membrum iftud figno fumma- 

 torio affcdum in nihiium abire. Methodus haec , 

 quae ad quascunque exprefllones duarum variabihum 

 patet , etiam facile adplicari potcft , ad formulasquae 

 tres variabilcs x, y, z inuoluit , in hoc auttm ne- 

 gotio necefllim efl vnam earum vti z tamquam 

 funftionem binarum rcliquarum .v et y confiderare. 

 Heic igitur regulae praefcribuntur pro inucnienda 

 variatione expreflionum quae vel folas variabilcs .v, 

 y, z inuoluunt , vcl praetcrca ditfcrcntialia quaccun- 

 que ipfius 2, vel dcniquc formulam integralcm du- 

 plicatam ffZdxdy vbi Z eft funclio quaecunque 

 variabilium x, j', z ct diffcrcntialium quorumcuti- 

 que ipfius ~, intcgratio autcm ita inflitucnda ell , 

 vt pro prima integrationc fola .v vt variabilis tra- 

 <fletur , pro (ecunda autcm (ola .y. Simili vcro mo- 

 do patet huius Mcthodi applicntioncm facile ficri 

 poflc , ad furmulas quacuor vd plurcs variabiies in- 



\ol- 



