10 DE SOLIDIS QVOR. SVPERFIC 



pundlo s occurrar. Hic quidcm dudu tnngentiura 

 proximarum in puncftis u ci v carere potuifleiiius , 

 lcd quiu in lequentbus iis opus erit , hic eas in 

 Figura indicare viium eft. 



13. Quum igitur ratura curuae b V v dupli- 

 ci aequatione iutcr ternas roordinatas A T — - t , 

 TU— « et UV — <y expr.matur , tam littera «, 

 quam «y vt fundio ipfius t fpcdari potcrit , vnde 

 fimul definietur pofitio vtriusquc tangtntis U M et 

 VS, quocirca vocemus angulos TUMr:^ etUVSr^, 

 atque pofito elemcnto T t — dt erit d u — j~-^ , 

 lJu=zj^^,tum vero d v = -^—^ ac denique 

 elcmentuin curuae \ v — —^ — „. Pro fitu autem 

 tangcntium habebimus TM-tttang.<^; \]Mz=.~^,, 

 at reaa JJ S zz v tang. et V S -• v icc. =: ^^^ 



14. Qiioniam nunc tota reda V S fita efi iii 

 fupcrficie corporis quod quacrinuis , capiamus in ea 

 puntftum quodcunque indefinitum Z, vnde in pla- 

 num tabulae dcm.flb perpendiculo Z Y ct cx Y ad 

 axem A T duda normali Y X habcbimus pro fu- 

 perficie quacfita ipfas ternas coordinatas , quas fupra 

 fumus contemplati , fcilicct A X — .v, X Y — j' et 

 YZ — 5;, inter quas ergo dcbitam aequationem in- 

 \ertigari oportct , qua huius luperficici natura ex- 

 primatur. 



15. Hunc in finem vocemus intcrualhim inde- 

 finitum VZn:/, quae crgo ell quantitas variabihs 

 neutiquam a pundo V pendcns , idcoque probc di- 



Ihngusri- 



