IN PLANVM EXPLICARE LICET. <$ 



normalis in «yx, \bi notandum triangiilum S r §> fo- 

 rc rcdanguhim ad r, quin S r ad ipfum pluupni 

 jUV ert normalis. Quia nunc anguliis rs^-^o^-& 

 erit f ^ — j- r. fm. r x^ — '^J , vnde colligitur Sf 

 :=:y(^'^'<tang.eV-^ri=^-^^-/«nn.^+^e'). 

 Q^iium igitur fit V S — ^-|-^ , hinc concluditur aU' 

 gulus SVj- = ^|=:V(^^"'fin. r-\- dr). 



23. Sic itaque inuenimus angulum SVx, quo 

 bina elemcnta curiiae proxima intcr fe inclinantur 

 cx quo promtiifime radius ofculi huius curuae in 

 punclo V definiri potelt , quippe qui efl: — ^— 



- j..<^.jj^i,^^.j.n.f^.^'> ^"«'i e^-go negotium ob 

 dtipii^em curuaturam non impeditur , quae in tran- 

 ficu monuifle (at efl:. Quoniam autcm hic cardo 

 rei in hoc angulo elemcntari S V j" vcrfatur , voce- 

 mus hunc angulum S V j- — fl' w , ita vt fit fl^o» 

 31 V{a ^' fin. O^- 4- ^ r), fiue </ u'- ii^"— d ^' fin. ^\ 

 \bi quum ambo anguli ^ et per variabilem ; de- 

 terminentur , cuius etiam fundiones funt ambae ap- 

 plicatac z^ et 1; , patet quoque angulum w tamquam 

 fundionem eiusdem variabilis / Ipcdari debere. 



24. lam fecundum praecepta fupra data cur- 



va illa duplicis curuaturae ^ V o?, in plano lit de- Tab. f. 

 fcripta , ita vt angulus inter tangentes proximas in- F'g- 5. 

 terceptus S V j fit — ^go, atque hac curua ad axem 

 OP pcr applicatam PV rclata , euidens efl fore an- 

 gulum PVSrz oj. Statuamus autem has coordina- 

 tas OV~p et PVz:^, atque habebimus ^Jrtang u 



et 



