IN PLANVM EXPLICARE LICET. 29 



difciim pl.iniini liiciJiim fpcclarc; liccbit , et dum 

 ilttni b u u^ difcum phmum op: cum rcfcrt>, n r.i- 

 diis lucidis ille ip(c conus \mbroIU3 orictur , c^uem 

 contemplamur. 



43. PHnda autcm U ct u ita fint fumti , vt 

 recfla U u produda rcferat radium vmbram termi- 

 naiitcm , quae cum in plano vtrumqiic difcum tan^ 

 gentc , fita effe dcbeat , neccfle eft vt ambo clcmen- 

 ta, U U'' ct tt // cum re<fla U« in eodem plano fint 

 Tita ex quo perfpicuum eft hacc duo elcmcnta inter 

 fc parallela effc dcbcre , ex quo ftquitur inter dif- 

 ferentialia candcm rationcm fubfilkre deberc , ita vt 

 fit HT : r/U ::(/t: du, quarc fi punatur d\}~.C(>ciT 

 erit etiam ^' « — Cp ci t. 



4+. Spcctetur igitur hacc quantitas (J), vt va* 

 liab lis quaiuitas principjlis, per quam rcliquac omiies 

 dctermincntur fcqucnti modo. PrO pfiore cufua 

 BU, fit T funftio (juaecunque ipfius Cp, cUius quip* 

 pe natura , indoles curuae B U U'' definitur tum ve- 

 ro trit </U — CP^T et U=:/Cp^T, euidens au- 

 tem cll hoc mudo curuam quamcunque per varia- 

 bilem expr-mi poflTe. Simili autem modo pro 

 aUera curua b u u\ abfciflii t certe acquabitur fun(flio- 

 ni ipfius (|), ac tum itidem habcbitur du — (^dt 

 ac u~f^dt, vndc quum ambae curuae penitus 

 arbitrio nofiro rchnqu:mtur , pro litteris T et / 

 ftinifliones qna^cunquc ipfius (J) affumere liret , qui- 

 bus conftitutis fimul ambac applicatae U et « de- 

 terminantuf. 



D 3 4^ 



