VARIATIONVM TRACTANDI. 39 



erit per regulas generales differentiandi fundlioncs 

 duarum variabilium 



(ity — c^Ai]- ,^^) — (Jly\' (^)—(ALy.) ctc. 



"vbi mcminifle iiuubit formulam \crbi gratia ij~-r^',) 

 prodire, (i functio j ter difilrcntictur ct duabus vici- 

 bus fola X, \na \ice autem fola t variabilis fumatur 

 tum vero qualibet diffcrcntiatione difFcrentialia fim- 

 plicia dx ycI dt abiiciantur. 



8. His expcditis fit iam 2 fundlio quaecunque 

 ipfarum .v, j', p, ^, r etc, hic quidcm nuUo adhuc 

 refpedu habito ad variabilem /, quippe quae tantum 

 in fubfidium variationis introducitur , atque differcn- 

 tiatione morc folito fiiifla prodeat 



ilZ — Mdx-i-Ndj-^-Vi/p-^q^dq-^-R^ir etc. 



nunc igitur pro variatione fcu d t (^-f) inuenienda 

 fcribi debebit vt fequitur : 



'll = 1'&,h''r:^dt(-^;) ctc. 



atque variatio quaefita erit 



,fA'|2)=N,/«^^)+P</,(f-ii,)+(i<f/{/;. '„)+R«3f^,) etc. 



vnde fequitur diuifione per d t fadla fore : 



( ^f J^Nti-p+P^ili^J+Q^ JV,)+R(jl^,) "<=• 



9. Sit nunc etiam expreflio quaecunque tertii 

 generis propofita /Z</Ar , \bi Z lit fundio quae- 



cunque 



