f+a E V O L V T I O 



ccrta quadam binoriim pun(florum relatione naturam 

 curuac inucltisari oportct. 



+. Quo igitur indolem binorum pundlorum m 

 et M ad fimilitudinem perducamus , ad m quoque 

 tangcntcm concipiamus m t reftae datae A B in < 

 occurrentem , ac iam manifcftum eft relationem in- 

 tcr lincas A ; et t m eadcm aequatione exprimi 

 oportcre , ac relationem intcr rcdas AT et T M, 

 \bi crgo videndum ell , quoipodo liae binae rclatio- 

 nes inter fe conneclantur. Hunc in finem confidere- 

 tur angulus Br/w, qui \ocetnr r: o), et ob Tmt 

 reiflum liabcbimus ant^ulum ATw — 90' — u, cui 

 cum pcr conditionem problcmatis aequalis efie de- 

 bcat angulus M T w, eric angulus M T B = 2 w, 

 vnde folutio eo rcuocatur , \t curuac pundum M 

 eodem modo ex angulo 2 u detcrminctur , quo pun- 

 (Sum vi ex angiiio w deterininatur. 



5. Cum igitur pofito angulo B m;/ cr w fit 

 angulus B T M — 2 w , vocemus reAas tangentes 

 mt — t ct MTznT, ac nunc perfpicuum eft , 

 qualis fucrit fundlio quantitas t ipfius O), talem fun- 

 cH^ionem efic debere quantitatem T ipfius 20); haec- 

 que c(l conditio ob lcgcm continuitatis requifita qua 

 cfficitur vt bina punda m et M ad eandem lincam 

 curuam continuam referautur. Simili vero modo 

 cum etiam rcda A ; tanquam fundio anguli 

 V>tm — iii fpecflari pofllt , ncccfie efl vt rc(fla AT 

 fimil s omnino fit fundio anguli dupli BTMn^o). 

 Harum autem rcdarum A ; et A T diflerentia T r, 



quia 



