ft()0 DE VIBRATIONIBVS 



D. Si longitudo a c diuidatiir \\\ quotcunquc 

 pnrtcs ncqiuiles «, vibrationes harmonicne fieri pos- 

 lui.t nmul luper quauis partc , fadis nltcrnis chor- 

 dac in partcs contrarias incuruationibus vcluti fcr- 

 pentinis atquc tunc erit tempufculam lingularunn 

 \ibrationum — ~V ^. Hinc oriuntur foni acccflb- 

 rii , qui dicuntur havmonki in progrcliionc nunicro- 

 rum naturalium dum pro intcgra longitudine chor- 

 dae formatnr ^onwi funianientalis^ qui vnitati reCpon- 

 dct. Imo omncs et fingiilas diuerfi gcneris vibra- 

 tioncs fimul coexiflcre in vna eademquc chorda pos- 

 fe , dcmonfiraui in Commentariis Academicis Bcro- 

 lincnfibus. 



Cacterum defignabo , pro vibrationibus fiinda- 

 mentalibus , curuam adc nomine curuac vibratoriae 

 primitiuae. 



§. 3. Notetur iam quod fi pnrs chordae qnae- 

 \is a g ab chorda integra ac rcfccetnr punclnmque 

 g conncxum iupponatur cum filo omnis grauitatis 

 cxpcrtc , cuius longitudo fg fticrit acqualis fiibtan- 

 genti pro puncflo f, nulla plane inde oriri pofiit 

 mutatio nec in curuaturam edc nec in vibrationcs 

 chordae refiduae gc^ fi'o /g omni grauitate cxpcrti 

 conncxae , figura fecunda hanc intcgram mutationcm 

 rcpracfcntat nec diffcrt a figura prima, nifi quod ar- 

 cus curuae ae pundis fit notatus vt inde npparcat 

 quod nullo modo nd fyficma propofitum p.rtincat 

 atquc vnicc pro fiipplemento idcali curnac vibrato- 

 riae truncatae fumendus fit : fic in vtraquc figuni 



curui- 



