CHORDARV M. 179 



§ 21. Ad diiclum prncJTiifli cxcmpli , fingula 

 aliii pcrtnnflari atquc ccimpuuri potcrinu : Conducct 

 aucem pracuio vti cxaminc f^nthctico de proportio- 

 nc , qu.ic intcrccjit imcr Vp ct ^ p' y quiie infcr- 

 \ict ad proportion.m intcr tangentes indicandum ; 

 tum ct de. proportionc , qui^e ipfu> arcubus compe- 

 tcre dcbet ; etenim li altcrutra tangens multo ma- 

 ior debeat effe (lia locia , indicium babcmus angu- 

 lum non mukum a redo deficere atquc fi Cmul 

 ipfe angulus multum exce^cre dcbeat angulum lo.- 

 cium , indicium quoque habcbimus dc paruitate po- 

 llerioris anguii. 



§ 22. Plurima fbrent fuperaddenda , veluti 

 quaeftiones dc abbrcuiatione alterutrius chordae rcqui- 

 fita , vt fonus tunoamentalis cmcrgens datum inde 

 formet interuallum muficum cum fono fundamentali 

 qui ed tur absque ifta abbreuiatione. In huiusmodi 

 quaelHonibus ante omnia , longitudo L \el U per 

 acquationcm §. 13. ell determinanda , quo fido ex 

 interuallo mufico dato innotefcit valor nouae lon- 

 gitudinis L vel L', \nde determinatur longitudo^ 

 chordae abbrcuiandae. Sic pro cxcmplo §. 17. fx 

 chorda craflior appofito digito reducatur ad longitu- 

 dinem ^|y longitudinis fuac naturalis , inde obtinebi- 

 tur oclaua loni qui editur remoto digito^ 



Potefl ctiam alfus confidernri modus , quo lex 

 continuitatis in chorda vibrante interrumpitur , geo- 



mctra- 



