298 D E M O T V 



certo fiiperarct, nifi agitatioiies quam minimae cflent 

 afliimtac^ praetcrca \ero ctiam hypothefis, qua tubo 

 "vbique tandem amplitudinem tribuimus , plurimum 

 ad hanc commodam foUitionem contuliOTe efl cen- 

 fenda , quindoquidem pro tubis inaequalitcr amplis 

 grauifllma adhuc obflacula occurrunt. Q^Lianquam 

 autcm haec foJutio ad motus fpecicm maximc fpe- 

 cialcm rcflringitur , in inuelligationibus tamen phy- 

 ficis amplidimum praeflat vlum , indcquc iam feli- 

 ciflamo fuccelfu duo phacnouicna , quae adhuc maxi- 

 me fucrunt abfcondita frullraquc a natiirae (crutato- 

 ribus tratlata , fi lolum Gcuraetram acutillimum 

 Taurincnfcm Liidoukum la Grange excipiamus , cx- 

 plicari poffunt. Alterum phacnomcnon conlilUt in 

 propagatioiie foni , \bi explicari oportet quomodo , 

 dum aejri vno in loco quaedam agiratio miiiima in- 

 ducitur , inde fimilcs agitationes fucceifiuc ad maxi- 

 mas diftantias profcrantur. Altcrum vero phiino- 

 menon , in quo multo adhuc minus ab audoribus cfl 

 praellitum vcrfitur in explicatione foni, qucm tibiae 

 edunt inflatae , cuius quidcm olim pulcra x me fi- 

 nulitudo cum cordis vibrantibus efl obferuata ; nuUo 

 autem modo ipfam aeris agitationem , qua hi fbni 

 producuntur , definire licuit. Vtrumque igitur phac- 

 nomenon , quatenus in tubis aequalitcr amplis pro- 

 ducitur , deinccps omni cura fum pcrfecuturus. 



S c h o 1 i o n ^. 



20. Antcquam autcm hoc opus nggrcdiar cir- 

 ca ambas fcalas dcnfitatum ct «clwritatum , carum- 



que 



