390 D E M O T V 



tutis per praeccpta ante tradita continuatio carum 

 \ltra A verfus 1 ita inftitui dcbct : Primo fcilicct 

 quia ambae fcalac ab A ad G in ipfum axem A G 

 incidunt , per tantumdsm (patium Ag— AG vtra- 

 que fcaia paritcr in axem Ag cadet; tum vero qiiia 

 tubus ad A elt apertus fcala denfiratum continuabi- 

 tur mgmh curna fimili ipfi GMH ad contrariam 

 axis partem fita. Pro continuatione vcro fc;ilae ce- 

 leritatum fumta abfciffa A i — AT zz x, ct vocata 

 applicata TM—jk, exilknte interuallo lA — a; 



X 



quantitas e'^ , quia .v tantum pcr fpatiolum n ini- 

 mum G H variatur , vt conflans fpectari potcrit ita 

 vt fit cx (107) z ::z y feu / h — T N , totaque cur- 

 va g n b limilis lcaiac G N II ct ad caudem axis 

 partem difpolita. Hoc moJo tota rtr-usquc fcalae 

 continuatio haberctur , fi tubus ad altcram parttm 

 in infinitum cfTct extenfus ; fin autcm alicubi in B 

 terii.inarctur , prout ibi foret apcrtus \\\ claulus , 

 nouae repetitiones vtriusque fcalne indc orircntur 

 prorfus vt in tubis cylindricis. Hic autcm tantum 

 agitationem quae in ipfo orificio A a gignetur, per- 

 fcrutari cil propofitum , quoniam ca cum acre libe- 

 ro communicatur , in coque vltcrius propagatur ; 

 quae autcm deinccps adhuc nafccrcntur rcpaitiones , 

 eas liic vtpote mcras refonantias non pcr(i.quar , fi- 

 quidem earum ratio ex fuperioribus fatis cll maui. 

 fefta. In A ergo acr erit tranquillus doncc cfnuxc- 

 rit tempus cr: '^^ ; ac tum fimul vtcrquc luKus co 

 appcUct. Sumamus vtrinquc iutcru;illum AT— A; 



