592 D E M O T V 



fluum cr2:o forct , quac ante de eiiisdcm foni xc- 

 loiia.itia luat dida hic rcpetere. 



Scholion t. 



Tab.vni. jjg Problcma hoc idto attuli vt exph"c:Uioni 



'effecflus a tubis (kntoreis editi iiiferuirct , quando- 

 quidem harum tubaruin figura parum .difcrepat a 

 conoidica hypcrbohca quam hic iracftumus. Sit ergo 

 kab hyperbola acquihitcra intra afymtotas IB etlK 

 defcripta cuius portio ab circa axem AB gyrata 

 gencrct tubam ftentoream , in cuius orificio B^ 

 yox quaccunque edatur. Hac voce acri ad B^ 

 proxiiiio d.enfitas imprimatur Q maior naturah , 

 fiii ulque celeritas fccundum B A — T , cuius ergo 

 dirc(flio ilh , quam in (ohitioncm problcmatis intro- 

 duximus e(t contraria. Tum vcro ponatur di(hntia 

 lArr <? et IB~6, qnae in problcmatc crat S atque 

 inde patet acri in orificio amphori A a imprimi 

 celeritafem verfus I, quae fit =^^- "3^ + ^^ J^; qu^e 

 cum diRantia 1 A — a muho fit minor diftantia 

 IB — ^, etiam rauho foret minor celcritate 1 in 

 primo pujfu gcnita , nifi ob denfitatem naturali B 

 maior.ni Q^ haud mediocrittr augerctur , proptcrea 

 quod c denctat diftantiam quafi looo pcdum. Neque 

 t,imen huic pnhus in A <z translati ccleritati effciflum 

 tribuere hcet , fcd praccipua caufa quacrcnda c(l iii 

 amplitndine orificii A a , per quod is puhiis paii 

 vciocit.itc pracd tus e(l cxtenfus idemque pracfUu , 

 ap fi tu.t voces ibi 0mul cdprtntur , .quoties liacc 



aper- 



