AERIS IN TVBIS. 397 



nccedit , qiioj lv'c primam aifris agitationem ciim 

 nuilo motii coniu. (ftam alTunifimus, quippc cuo ac- 

 ccdentc continuatio lcalae cclcritatum pro tubis hy- 

 perbolicis Jonge aliam fcquitur lcgcm , ac fi tubus 

 \bique clTct aequalitcr amplus. QuomcKJocunquc au- 

 tem fcala cclcritatum fucrir comparata, ex formulis 

 §. 106. ditis liquct , agitationes fequentes ita cx 

 vtraquc fcala dcterminan, \'t componantur cx c-tfcc1a 

 vtriusque feorfun prt)du<n:o. Cum igitur in hoc 

 problcmate cffcdum cx fola fcala denfitatum orun- 

 dum alTignauerimus , nunc (calam. celeritatum fcor- 

 fim examini (ubiiciamus, vt deinccps vtrumque cflredum 

 coniungendo agitationes ex duabus quibuscunquc lcalis 

 fimul oriundae dcfiniri cjueant. 



P r o b 1 e m a 91. 



12+. Si prima acquilibrii perturbatio in folo Tab. IX. 

 motu confict , denfitnte vbique naturali rclrda , fcu ?'£• ^'^^' 

 f\ detur fcala celeritatum , ex ea agitationes acris 

 fequentcs in tubo hypcrbolico AciB^ vtrinque aper- 

 to dcfinire. 



S o 1 11 1 i o. 



Sit ergo F Y G fcala celeritatum data , cuias 

 applicatac ex celcritatibus initio imprefiis ita defi- 

 niuntur , vt fi in S cuius difiantia a centro hyper- 

 bofie fit I S — S, cekritas in plngam A B fuerit T 

 fiut S Y— ~. Hanc igitur curuam vtrinque conti- 

 nuari oportet fccundum praecepta in probl. 87 et 8 8 

 tradita. Statuantur in hunc fincm difiantiae lA — ^ 

 Ddd 3 ct 



