+30 DE PERTVRBATIONE MOTVS 



Quo has aeqiiationes adhuc traclabiliores reddamus, 

 mentem primo abtkahamus ab aiflionc Veneris , icu 

 ponamus $ — o , vt habeamus iftas acquatiunes 



ddX — 2dldr — Xdt' , (e -t- 5 )X — _ 



adT- ^" u' — 



ddY-4-2df. dX — Yd /J , ( O-4. $ ',Y J_ ^ 



a d T» " ' u' — 



nunc antcm terrnni fecundum ipfum motum mcdium 

 ferri afflimamus , ita vt pofita dilhuitis mcdia tcrrac 

 a Sole —a, pro hoc cafu liabituri finius 

 X— a; Y — oet«— ff, qui valores in noUris 

 aequationibus producunt 



a d T' ^ flj - — ^ > 



altera vcro fponte euancfcit , Tnde intelligimus loco 

 clementi dr diffcrciuialc motiis mcdii r/ / intro- 

 duftum iri , fi modo loco a </ t' fcribatur |^-^ t 

 hacque adeo fubditutione in genere vti licebit , quo 

 pacflo non folum formula indcfinita iidr', fed ctlnm 

 notio maflarum 0-4-^6 calculo euanefcit. Multi- 

 pUcemus fcilicct noihas aequationcs per - ^ °^ ^ , tum 

 vcro ponatur frnftio -— '-^ — X , atque noftrae cx- 

 prelliones ita fatis concinnae exprefTae prodibunt : 



T ddX_2dY Y < n'.X , Xa=M/.($_f; , Xa^JX—v.-of {^ -H ~ r\ 



^■dW -di~'^'^iir+. — —v — -^ ^ -^ 



8. Polircmnm nunc transformntioncm adhibca- 

 mns indc dedudam , quod ob excentricitatem tcrrae 

 fitis paruam locus ^ a punifto .v nunquam , admo- 

 dum fit dircrcpatiirus j hinic in fuicm llatuamus 



