

a forma , qua fummam exprefllmus, fed potius in ipfa natura 

 fummationis effe fundatam, id quod etiam de fequente Proble- 

 mate valebit. 



Problema. 



§. 18. "5*/ cognita fuerit fumma feriei^ cuius tcrmims ge* 

 neralis — X, ftmciio quaecunqite indicis x , inuenire fummam fc' 

 riei cuius terminus generalis — /Xdx. 



Solutio. 



Cum igitur terminus generalis feriei pro*pofitae fit —X, 

 eius fumma fupra cognita habctur, eritque vt ante 

 2X=/Xax-HiX + -A..^__^.^-|-_£_.^_ etc. 



-' 1.2.3 dX I. . . 5 c>X^ I. . . 7 dX^ 



Hinc igitur deducimiis fummam quaefitam 'EfXdx, fi in illa 

 exprelfione loco X vbique fcribamus /X d x , quo fado re- 

 periemus : 



^fXdxzifdxfXdx-i-lfXdx-i- 4- .X- 



1.2.3 "" 1. . . 5 * dX^ 



n — etc. 



quae feries manifcfto ex illa formatur, fi ea duda in dx integretur, 

 ita vt fit X/X 9 X — /^x S X. Verum hic duplex redifi- 

 catio accedere debet,-altera vt fumma quaefira euanefcat pofi- 

 to jr zir o , altera vero vt pofito x zzz i iumma exhibeat ip- 

 fum tcrminum primum feriei, qui erit valor formulae /X d .^, 

 fumto X r^ I , quamobrem vera exprefiio pro fumma quae- 

 fita erit 



XfXdx—fdx-^X-hC-hDx, 



vbi ambas conftantes C et D per memoratas conditiones dc- 

 finire oportet. 



Coronariiim. 



§. 19. iTinc igitur patet fignum fummationis S fimili 

 indole gaudere, qua fignum integrationis, atque adeo haec figna 



B 3 inter 



