(16) 



METHODVS GENERALIS 



INVESTIGANDI RADICES OMNIVM AEQVATIONVM 

 PER APPROXIMATIONEM. 



Au(flore 

 L. EFLERO. 



Comunt. exhib. die 25 Apnl. i77<5. 



§. r. 



O : Z qnantitas fncognita, cuiiis talor eruendus fit cx aequa- 

 tione quacunque , quam femper fub forma Z ~ o exhibere 

 .licet, ita vt Z fit certa quaedam fiindio ipfius z. Quaeritur 

 igitur eiusmodi valor dererminatus , qui fi loco z fcribatur , 

 tum ifta fundio Z reuera in nihilum fit abitura. Veluti C\ pro- 

 polta fuerit hacc aequatio: c^ — 3 xs -t- 2, omnibus terminis ad 

 eandcm partem difpofitis erit ;s^ — 3 s — a r o, ideoque fundio 

 propofita Z =r ;s^ — 3 2 — 2. Quacritur igitur eiusmodi valor, 

 qui pro z fublUtutus illam fundionem Z rcuera nihilo acqualem 

 reddat, id quod hoc cafu ficri manifeflum e(t, fi fumatur xsr 2. 



§. 2. Sin autcm propofita tali aequatione Z=z:o loco 

 z alius quiuis valor, puta o icribatur, ex quo fundio Z valo- 

 renfi accipiat = V, tum vtique non cnt V =1 o : fi enim pro- 

 dirct V2z:o, hoc fignum forct valorem c vcram effe radicem 

 z. Ira iu exemplo allaro Z = c* — ■32; — 2, fi loco z fcri- 

 bamus 3, vt fit -y 1::= 3i ^ct V ~ > 6, ideoqiie neutiquam — o. 



§. 3. jCum igitur, propofita acquatione Z r o, fl loco 

 % fcribatur valor quicunquc i', vndc fiat ZrV, nou fit V = o, 



po« 



