CpO 



ita vt lam x et y per binas variabiles <P et c exprimantiu' , 

 dum tertia coordinata z per folam v definitur. 



§.32. lam pariter , vt antc fccimus , loco variabilis 

 (J) et quantitatum independentium (D et fOd(P introducamus 

 quantitates t et «, ponendo 



t= coC.0fOd<P — fin. 4) , 



ti — fm. Cp/O) 9 (|) H- O cof. , 

 vndc cum fequatur, vt fupra oftendimus, tang. !$) — — — , an- 

 gulus <p iam per t et u dabitur; vnde nafcuntur hae formulae: 



X =z t -{-v cof. <P et y :rz u -\- V fin. (J). 



§.33. Ad has formulas conftruendas defcribatur, pror- Tab, 11. 

 fus vt fupra, fuper axe OA, curua quaecunque pro lubitu ^''g-5- 

 E U F, fiue continua, fiue difcontinua , cuius coordinatae fint 

 OT — ? et TU~«, atque angulus T U F aequalis erit 

 angulo noftro <p , vnde fi ad hanc curuam producatur norma- 

 lis S U , erit angulus T U S — Cj) — 90°. lam in normali 

 SU produda capiatur interuallum UV ~ 1', et demiflb ex V 

 ad axem O A perpendiculo V R X , ad idque normali U R , 

 quia angulus U V X m: (p — po° , in triangulo VUR habe- 

 bimus : 



U R = -y fin. (<p — 90°) m — v coC. (j) , 



V R = -y cof. (Cp — 90°) — -y fin. (p , 



ex quibus colligitur A-nrOT — UR etj^rrUT-f-VR, 

 ficque patet fore x=zOX ety— XV; vnde fingula punda 

 reftae U V praebent binas coordinatas in plano tabulae fum- 

 tas X et j. 



§. 34. Quodfi ergo ex pun^Hio V ad phinum tabulac 

 normaliter erigatur reda V 2 z= 2; , iu a v pendens , vt fit 



M 2 V =:z 



