(147) 



atrguIiElHs , qiia pendulum a fitii verticali reccdit, et ^.l^ erlt 

 acceleratio huius motus angularis. 



§. 5. His conftitutis confideremus vires , quibus pen- 

 dulum hoc motu follicitatur. Ac primo quidem ob proprium 

 pondus fuftinebit vim rM, cuius diredio per ipfiim centrum 

 grauitatis G deorfum tendit. Deinde vero ob preflionem axis 

 cylindrici in planum horizontale QV vis adcrit verticalis axem 

 furfum fecundum OC vrgens, quae vis, cum fit adhuc incogni- 

 ta, ponatur =11, in diredione OC follicirans, haecque vis iii 

 ftatu aequilibrii vtique aequaretur pondcri totius pendnli, fo- 

 retque 11 ~M,- durante autem motu ofcillatorio mox vide- 

 binius , eam modo fore. maiorem , modo minorem. Denique 

 ne pundum O iuper plano horizontali prorepat, neccfle eft vt 

 in pundo O certa quadam vi horizontaliter vrgeatur , quae 

 cum pariter fit incognita , concipiamus eam in diredione O C 

 agere quantitate rr 0, quae etiam erir variabilis atque ab ipfo 

 motu penduli potiflimum pendebit. Ad perfedam autem to- 

 tius^ motus cognitionem plurimum intererit iftas duas vires 11 

 et accurate inueftigafle. 



§• 6. Secundum praecepta igitur in Mechanica tradita 

 primo inuertigemus motum progrefliuum centri grauitatis G , 

 tum vero etiam motum gyratorium circa ipfum centrum gra- 

 vitatis, quippe cui aequalis erit motus angularis circa pundum 

 G. Motum autem progreflluum fecundum binas dircdiones 

 fixas coordinatarum x etj indagari oportet, vnde pro direclio- 

 ne A Q, quia fola vis Q in ipfa bac diredione agere aflfumi- 

 tur, principia motus hanc fnppeditant formulam : _^iJL — ® , 



vbi g ,eft altitudo lapfus grauium vno minuto fecundo. Simili 

 modo pro diredione QG habetur primo vis promouens, fcu 

 ipfum pondus zM, practerea vero vis reagens zrlT, vnde prodit 



T a ddy 



