= (170)== 



3- Ciim primas nequationes difFcrentiales gencralifninas 

 prodidiflet , mox ob nimiam difficultatem problematis ofcilla- 

 tiones ftatuit quam n inimas , imo corpora A et B , nobis M 

 et N dida , aequalia ponit , vndc etiam tenfio lili , quam II 

 vocabamus , ~ A — B. (vid. §.• 7.). 



4. Perucnit tunc (§. 10.) ad aequationem di^erentia- 

 lem fccundi ordinis , quae ideo tantum a nortra difFert , quo- 

 niam loco applicatae minimae j introduxit an^^ulum minimura 

 >!, quem format filum cum linea verticali : hanc aequationera 

 in feriem conuertit fecundum potertates temporis progrcdien- 

 tem , quae ponitur ~ "v^. 



5. Subllitutione quadam ( §. 12.) transformat aequa- 

 tionem differcntialem , duciturquc ad aliam primi ordinis , ct 

 formae Riccatianae , ct eius quidcm , quam nullo modo ad- 

 huc tradare licuit ; vndc concludit , determinationem huius 

 motus ofcillatorii , quo corpora A et B aequalia ciebuntur , 

 dum filum vniformiter fuper trochleas promouetur , pro cafu 

 defperato effc habendam. 



6. Iii §. 13. exhibet quidcm valorem integralem ter- 

 minis finitis , at vero tantummodo appropinquantem , cum in 

 integrationc tempus pro conftanti fucrit alfumtum. 



7. Tn §. i5. ct feqq. tradat cafus quosdam, vbi cor- 

 pora A et B funt inaequalia , et quibus praeter omnem ex- 

 pedationem , inquit, niotum definire licct. Eruuntur ii ex 

 ierie , de qua fupra diximus , quae fccundum poteflates tcm- 

 porib progrediens exhibet valorem anguli , quem pcndulum 

 cum verticali cfficit. Cum enim feries quauis vicc abrumpa- 

 tur, quando cocfficientes terminorum , vnus poft alterum, ae- 

 qualcs nihilo ftatuantur , dcducuntur inde infinitac rclationes 

 corporum A ct B , quibus integralc definirc liccat : animad- 



ver- 



