(223) 



mittit fl), longiis maiorem b). Maximam partem vterqiie re- 

 cipit. Caeteru;ii omnino immutata infertionis ledes verliis ba- 

 iin promota eft. 



Progreffus direSiionis fibrarum Jlrati fecundi. 



Ex hoc dispofitionis fundamento , et quantum diretflio 

 fibrarum in ftrato fecundo , et qua ratione fit mutata , intelli- 

 gitur. Fibris fmgulis ab ii^dem crenae vel filorum cartilagi- 

 neorum pundis fubortis, ad fedes nunc multo pofteriores, ba- 

 liue cordis propiores tendentibus , neceffe eft , vt multo nunc 

 dudui transuerfo propiores progrediantur. Atque cum obli- 

 quitas earum ea iam fucrit in ftrato externo , vt variis in fe- 

 dibus ad angulos femiredos c) , in aliis femiredo maiores 

 d)^ omnino transuerfim in aliis ^), ex crena prodirent; cum 

 quarta fere longitudinis fuae parte verfus bafin tota fedes in- 

 fertionis fit retrada; neceffe effe patet, vt vel parum vel nihil 

 in fedibus aliis a ducflu transuerfo diredlio fibrarum in ftrato 

 fecundo diftet/), in aliis eum dudlum omnino iam fuperet, 

 ab apice fibris verfus bafin quodammodo oblique adfcendenti- 

 bus g). Is ergo progreffus eft diredionis fibrarum in ftrato 

 fecundo verfus eam metam , quam fucceffiue per varia ftrata 

 demum fibrae ventriculi fmiftri affequuntur j vt per femitam 

 fcilicet eandem eo denique ia vltimis ftratis redeant, vnde m 

 primis erant produdae. 



a) Tab. IX. t8. 



b) Tab. IX. 6. lo. 12. 



c) Tab. IV. 73 75. 79. 

 ff) I ab. IV. 89. 90 92. 



I ) Tab. IV. 94. 95 97. gg, 

 /) Tab. VII. 36. 37. 38. 

 g) Tab, VII, 41. 41. 44, 



