JV ARCVS CIRCVLARES. 7 



■V[pp'\-qq-zpqco(.v.) — Q_ 



ob ^11.11;*= '^^tx{\i?Vz=z{pp^qq){i-coU)tt 

 (^Q^^pp-\-qq-ipq cof. v , et QSi-W~{p-q)* 



coJ^ivndeeft Q_r=:P-i-^-^=^- , ideoque 



, /. / / X {p—q)*co(.v 



<- \ft 11 j ^ i\n. ivY z[pp-\-qq) 



Scholion. 



X I . Facillimiim eft alios limites iniienire , qui non 

 tam prope ad fe inuicem accedunt. Si enim ex M in 

 A N perpendiculum demittatur , erit id — ^ fin. v , quod 

 cum fit minus arcu AM , erit : i>> ^ fin.v ; fimilique modo 

 ex A in M N perpendiculum , demittenda erit i >> p fin 1; ; 

 Tnde conficietur j>»|(p-i-^)fin. i?. Deindc fi tangens 

 A T vsque ad occurfum cum reda M N produda conti- 

 nuetur , erit ei —p tang. v , quae cum fit maior arcu j- , 

 erit i>>p tang.-y, fimiliterque s^q tang.-y, vnde obti- 

 nebitur s *;> \{ p -\- q) t^no,. v . Limites aiitcm ante inueuti 

 multo funt ardtiores quam hi , ideoque ad noftrum inlU- 

 tutum magis accommodati. 



Theorema. 



12. Si angulus ANM~i; fiicrit valde pariuis , pofi- 

 tis AN—p et MN = ^j erit vero proxime arcus A M 

 — s—i{p-)-q)v. 



Demonftratio. 



Si angulus v eft valde paruus , erit proxime fin. Iv 

 = 1 -u — /h 17* , et tang. ', v =z \ v _j_ -^ ^ ^ tpjbfjj 

 fbrraulis in limitibus fuperioribus fubftitutis eric 



