AD JRCVS CIRCVLARES. 19 



paruus eoque minor euadet , quo minoris amplitudinis 

 partes capiantur. 



Coroll. 2' 



32. Si igitur curua hoc modo per circulum men- 

 furanda proponatur A M , primum diidis ad A et M nor- 

 malibus AN , MN notetur amplitudo ANM. Tum 

 curua A M diuidatur in quotlibet partes aeque amplas , 

 AB, BC, CD, DE, etc. quarum numeriis fit — « , 

 et in re^flas ad punda diuifionum normales ex N demit- 

 tantur pcrpendicuia N^, Nf , Nd, etc. pofitoque angulo 

 A N M — -y , erit longitudo curuae A M 



— - — ~ — =^ j~ — — — — ^ proxime. .< 



Coroll. 4. 



33. Valores iiU Blf , Ct', Dd , etc. etiam inne- 

 niuntur, fi ad punda B, C, D, E, etc. tangentes du- 

 cantur , in easque ex pundo M perpendicula demittan- 

 tur , tum enim haec perpendicula relpe<fliue acqualia erunt 

 redis B^ , C^- , Bd , etc. 



Problema. 5. 



34.. Propofita linea curua quacunque A M B , fig. r. 

 quae \bique ad enndem partem fit concaua , iuuenire ar- 

 cum circuli al/ ipfi proximc aequalem. 



Solutio. 



Ad terminos curuae A et B ducantur normales AC , 

 BC quae fibi mutuo occurant in C, crit angulus ACB 

 curuac amplitudo. Voccntur AC~«, BC~^, et an- 



C a gulus 



